چارچوب های اخلاقی در توسعه و اجرای سیستم های هوش مصنوعی

با افزایش موارد استفاده از هوش مصنوعی در دنیای واقعی، پیامدهای'>های اخلاقی شبیهسازی هوش انسانی در ماشینها نیز افزایش مییابد محمود نوری شمس آباد ( معاون اداره کل تحقیقات و برنامه ریزی بانک سپه و عضو انجمن مدیریت ایران) منبع: MIT SMR Coections August 30, 2021نشر در پایگاه اطلاع رسانیفابا نیوز  مورخ 20 اردیبهشت 1401برای سالها، سازمانها از هوش مصنوعی برای خودکارسازی وظایف دستی و بهبود محصولات و خدمات استفاده می کردند اما با افزایش موارد استفاده از هوش مصنوعی در دنیای واقعی، پیامدهای اخلاقی شبیهسازی هوش انسانی در ماشینها نیز افزایش مییابد.امروزه، رباتهای گفتگوی مبتنی بر هوش مصنوعی به بررسی کاندیداهای شغلی کمک میکنند، سیستمهای تشخیص چهره، محل کار را از نفوذ متجاوزان در امان نگه میدارند و الگوریتمهای پیشرفته هوش مصنوعی روند بازار و تقاضاهای مشتریان در حال ظهور را پیشبینی میکنند. این مثالها مزایایی از افزایش بهرهوری و رفاه کارکنان تا دستاوردهای رقابتی را ارائه میکنند. اما آنها همچنین سؤالات مهمی را در مورد روش هایی که سازمان ها در جامعه عمل می کنند و اینکه چگونه سیستم های هوش مصنوعی می توانند بر حریم خصوصی، حقوق اساسی و ایمنی افرادی که قرار است به آنها خدمت کنند، تأثیر بگذارند، مطرح می کنند.لیز گتور[1] استاد علوم کامپیوتر در دانشگاه کالیفرنیا سانتا کروز میگوید:«تا چند سال پیش، هوش مصنوعی تماماً در مورد بهینهسازی دقت برخی از دادههای آموزشی بود”. او میگوید، اما این تغییر کرده است، زیرا کسبوکارها تأکید فزایندهای بر «تأثیرات اجتماعی» میکنند که چه اتفاقی میافتد زمانی که سیستمهای هوش مصنوعی دچار نقص، فاسد شدن یا اتخاذ تعصبات انسانی شوند. این اشتباهات